Nieoficjalnie dowiedzieliśmy się, że Grupa Arche przejęła teren dawnego Sanatorium Przeciwgruźlicznego Sejmiku Warszawskiego im. Stanisława Okulicza w Otwocku. Jeśli informacje się potwierdzą, będzie to druga ogromna inwestycja tej firmy w mieście – po głośnym Dworze Bojarów. Wszystko wskazuje na to, że historyczny kompleks przy ul. Samorządowej czeka gruntowna rewitalizacja i zupełnie nowa funkcja.
Nieoficjalnie: Arche przejęło teren historycznego sanatorium
Z naszych nieoficjalnych, ale dobrze potwierdzonych informacji wynika, że Grupa Arche przejęła teren dawnego Sanatorium Przeciwgruźlicznego Sejmiku Warszawskiego im. Stanisława Okulicza przy ul. Samorządowej w Otwock. To oznacza, że miasto czeka druga wielka inwestycja Arche, realizowana równolegle – lub tuż po – głośnej rewitalizacji Dwór Bojarów.
Choć inwestor nie opublikował jeszcze oficjalnego komunikatu, wszystko wskazuje na to, że sprawa jest już na etapie zaawansowanym – Arche miało uzyskać pozwolenie na budowę, co otwiera drogę do rozpoczęcia realnych prac projektowych i przygotowawczych w terenie.
CO tam powstanie?
Według informacji, do których dotarła redakcja, planowana inwestycja ma mieć charakter mieszkalno-usługowy, z bardzo istotnym i logicznym dla tego miejsca komponentem medycznym. Taki kierunek wpisuje się zarówno w historię obiektu, jak i w dotychczasową filozofię Arche, która konsekwentnie łączy funkcje społeczne, zdrowotne, mieszkaniowe i usługowe z ochroną zabytków.
Nie jest wykluczone, że nowy kompleks będzie obejmował mieszkania, usługi lokalne oraz przestrzenie związane z opieką zdrowotną, rehabilitacją lub usługami prozdrowotnymi. To model, który Arche z powodzeniem realizuje w innych częściach Polski, adaptując historyczne obiekty do współczesnych potrzeb.
Arche w Polsce — przykłady projektów zgodnych ze strategią
Działalność Grupa Arche w Polsce to nie tylko standardowe budownictwo mieszkaniowe — to przede wszystkim rewitalizacja historycznych obiektów i nadawanie im nowych funkcji, często łączących hotele, miejsca usługowe, przestrzenie publiczne i elementy lokalnej tożsamości. Arche konsekwentnie buduje sieć hoteli w zabytkowych budynkach, ale też realizuje projekty mieszkaniowe i kompleksowe rewitalizacje przestrzeni publicznych.
W portfolio grupy znajdują się m.in.:
– Arche Nałęczów – kompleks hotelowo-rekreacyjny w zabytkowym budynku dawnego sanatorium, który stał się jednym z flagowych przykładów połączenia funkcji zdrowotnych i rekreacyjnych.
– Arche Klasztor Wrocław – adaptacja klasztoru na obiekt hotelowy i konferencyjny, łączący historię z nowoczesnością.
– Arche Cukrownia Żnin – przykład rewitalizacji obiektu poprzemysłowego, przekształconego w przestrzeń hotelowo-turystyczną.
– Arche Hotel Krakowska i Arche Hotel Poloneza w Warszawie – miejskie hotele w budynkach z ciekawą architekturą, które stały się częścią sieci hotelowej z silnym akcentem lokalnym.
– Arche Dwór Uphagena Gdańsk – renowacja historycznego dworu z przeznaczeniem na hotel i funkcje publiczne.
– Zamek w Janowie Podlaskim oraz Pałac i Folwark Łochów – zabytkowe obiekty odrestaurowane i zaadaptowane do nowych ról usługowych oraz turystycznych.
Firma prowadzi również projekty stricte mieszkaniowe, np. Arche Dwór Bojarów w Otwocku (już w budowie) czy inwestycje w Łodzi i Warszawie — łącząc klasyczne budownictwo z elementami rewitalizacji przestrzeni historycznych.
Ta strategia — oddawania życia zabytkom oraz łączenia funkcji społecznych z komercyjnymi — jest widoczna w liczbie hoteli oraz rewitalizowanych obiektów: Arche prowadzi już ponad 21 hoteli w zabytkowych i wyjątkowych lokalizacjach w całej Polsce, a kolejne inwestycje cały czas trafiają do realizacji.
Wyjątkowa historia sanatorium
Historia tego miejsca sięga 1919 roku, gdy na obrzeżach ówczesnego Otwocka, wśród sosnowych lasów, uruchomiono Szpital Sejmiku Powiatu Warszawskiego. Początki były skromne – placówka działała w dwóch parterowych, drewnianych pawilonach, oferując zaledwie około 25 łóżek. Już wtedy jednak lokalizacja nie była przypadkowa. Otwock postrzegano jako jedno z najlepszych miejsc w centralnej Polsce do leczenia chorób płuc – decydowały o tym suchy, żywiczny mikroklimat, naturalna wentylacja lasów sosnowych oraz oddalenie od wielkomiejskiego smogu Warszawy.
W okresie międzywojennym gruźlica była jedną z najpoważniejszych chorób społecznych, a sanatoria pełniły rolę nie tylko lecznic, lecz także ośrodków długotrwałej izolacji i rekonwalescencji. Pacjenci przebywali tu miesiącami, a nawet latami. Leczenie opierało się na świeżym powietrzu, leżakowaniu, diecie i rygorystycznym trybie dnia – stąd charakterystyczne leżalnie i tarasy, które do dziś są jednym z najbardziej rozpoznawalnych elementów architektury sanatoryjnej Otwocka.
Kluczową postacią dla rozwoju placówki był Stanisław Okulicz, starosta powiatu warszawskiego, który aktywnie zabiegał o rozbudowę zaplecza sanatoryjnego i finansowanie inwestycji ze środków samorządowych. To właśnie jego determinacja sprawiła, że placówka przekształciła się z prowizorycznego szpitala w nowoczesne, jak na swoje czasy sanatorium. Po jego śmierci obiekt otrzymał imię Okulicza – jako wyraz uznania dla jego wkładu w rozwój lecznictwa publicznego.
Najważniejszy etap rozwoju nastąpił w latach 1926–1929, kiedy wzniesiono reprezentacyjny, murowany gmach sanatorium z charakterystyczną bryłą i wieżyczką. Budynek był symbolem ambicji ówczesnego samorządu: posiadał elektryczność, kanalizację, centralne ogrzewanie, laboratorium, pracownię RTG, sale zabiegowe oraz zaplecze diagnostyczne, co stawiało go wśród najnowocześniejszych placówek tego typu w regionie. W chwili otwarcia sanatorium dysponowało już około 80 miejscami i własnym personelem lekarskim oraz pielęgniarskim.
Ciekawostką jest fakt, że sanatorium funkcjonowało nieprzerwanie także w czasie II wojny światowej, zmieniając formy organizacyjne, ale zachowując podstawową funkcję leczniczą. Po 1945 roku zostało włączone w struktury państwowej służby zdrowia i przez dekady działało jako część większego kompleksu leczenia chorób płuc, współtworząc słynne otwockie „zagłębie sanatoryjne”, które przyciągało pacjentów z całej Polski.
Dla wielu mieszkańców Otwocka obiekt przy ul. Samorządowej nie był jedynie szpitalem. Był miejscem pracy kilku pokoleń, elementem lokalnego krajobrazu i symbolem czasów, gdy miasto pełniło rolę jednego z najważniejszych uzdrowisk i ośrodków leczenia gruźlicy w kraju. Dzisiejszy, opuszczony gmach to milczący świadek tej epoki – i jednocześnie przestrzeń, która po latach ma szansę otrzymać drugie życie.
Arche i Otwock – coraz wyraźniejszy związek
Inwestycja na terenie sanatorium sejmikowego byłaby drugim dużym projektem Arche w Otwocku, po rozpoczętej rewitalizacji Dworu Bojarów. To sygnał, że miasto znalazło się na strategicznej mapie inwestycyjnej firmy, która wyspecjalizowała się w przywracaniu życia zapomnianym, często zdegradowanym zabytkom.
Jeśli informacje się potwierdzą, Otwock może stać się jednym z ciekawszych przykładów nowoczesnej rewitalizacji historycznych terenów medycznych w Polsce, z zachowaniem dziedzictwa i nadaniem mu zupełnie nowej funkcji.
Na ten moment inwestor nie opublikował jeszcze oficjalnych materiałów graficznych. Jak tylko otrzymamy wizualizacje inwestycji – natychmiast je opublikujemy, podobnie jak kolejne potwierdzone informacje dotyczące zakresu prac, harmonogramu i docelowych funkcji obiektu.
Jedno jest pewne: teren dawnego sanatorium przy ul. Samorządowej stoi u progu największej zmiany od kilkudziesięciu lat, a Otwock – kolejny raz – może zyskać projekt o znaczeniu znacznie wykraczającym poza lokalną skalę.
Fot: Otwock.pl
